Πέμπτη, 2 Οκτωβρίου 2014

Επικίνδυνη εμπλοκή της Ελλάδας στην ιμπεριαλιστική επέμβαση σε Ιράν - Ιράκ

Σε μια άκρως επικίνδυνη εξέλιξη για το λαό, η ελληνική κυβέρνηση ανακοίνωσε μεσοβδόμαδα την ακόμα πιο ενεργό συμμετοχή της χώρας στις ιμπεριαλιστικές επιχειρήσεις σε Ιράκ και Συρία, με πρόσχημα τη δράση των «τζιχαντιστών». Η συμμετοχή περιλαμβάνει πλέον και στρατιωτικό σκέλος, εφόσον αποφασίστηκε η αποστολή πυρομαχικών σε κουρδικές δυνάμεις στην περιοχή. Σηματοδοτεί, δε, την περαιτέρω εμπλοκή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ, σε μια περιοχή όπου περιπλέκεται όλο και περισσότερο το κουβάρι των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.
Η κυβερνητική απόφαση για συμμετοχή στις στρατιωτικές
επιχειρήσεις σε Ιράκ - Συρία αποτελεί επικίνδυνη εξέλιξη,
εμπλέκει τη χώρα βαθύτερα στο κουβάρι
των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων στην περιοχή
Συμμετοχή και εμπλοκή που «πατούν» πάνω σε μια ενορχηστρωμένη προπαγανδιστική εκστρατεία που προετοίμασε το έδαφος, με συνεχείς αναφορές στις όντως αποτρόπαιες εκτελέσεις Δυτικών ομήρων από τους «τζιχαντιστές», πληροφορίες περί παρουσίας τους και στην Ελλάδα, αλλά με τη «γραμμή» που δίνουν (καιρό τώρα) μια σειρά αστικά επιτελεία ότι ο ελληνικός λαός οφείλει να επιδείξει «ρεαλισμό» (και) στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής, υποτασσόμενος στις επικίνδυνες επιδιώξεις της εγχώριας αστικής τάξης και των διεθνών συμμάχων της, που επιφέρουν τραγικές συνέπειες στους λαούς της περιοχής.
Χαρακτηριστικά ως προς αυτό είναι όσα έγραφε η «Καθημερινή», ήδη από τα τέλη Ιούλη, με αφορμή τότε τη σφαγή των Παλαιστινίων από το ισραηλινό κράτος: «Η Μέση Ανατολή μετατρέπεται σε μια τεράστια μαύρη τρύπα. Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα πού θα οδηγήσουν οι καταιγιστικές εξελίξεις στο Ιράκ, η διάλυση χωρών όπως η Συρία και η Λιβύη και η ένταση στην Παλαιστίνη. Από μια πρώτη ανάγνωση, η Ελλάδα ισχυροποιείται γεωπολιτικά γιατί παραμένει ένα ασφαλές αγκυροβόλιο σε μια πολύ ασταθή περιοχή. Υπάρχουν όμως σοβαρότατοι κίνδυνοι, τους οποίους δεν μπορούμε να αγνοήσουμε (...) Η Ελλάδα έχει κάνει τα τελευταία χρόνια σημαντικές κινήσεις. Εχει έλθει πολύ πιο κοντά στο Ισραήλ, με το οποίο έχει κτισθεί μια στενή σχέση συνεργασίας σε τομείς που δεν φαίνονται (...) θα διατηρηθεί αυτή η σχέση και πόσο μπορεί να αγνοήσει η Ελλάδα την αυτοκαταστροφική πολιτική του Ισραήλ έναντι των Παλαιστινίων που έχει εξοργίσει ακόμη και τους πιο θερμούς συμμάχους του; Στην εξωτερική πολιτική δεν χωράει βεβαίως το συναίσθημα και η Ελλάδα πρέπει να φροντίσει πρωτίστως τα συμφέροντά της».

Αποστολή πυρομαχικών

Μέσα σε ένα τέτοιο κλίμα εκδόθηκε την Τετάρτη ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών («περί συμμετοχής της Ελλάδας στη διεθνή συμμαχία κατά του "Ισλαμικού Κράτους", ISIS») όπου τονιζόταν ότι: «Η Ελλάδα χαιρέτισε τη διεθνή συμμαχία κατά του ISIS, στην οποία μετέχει πολιτικά, μέσω της προσφοράς ανθρωπιστικής βοήθειας, και σε στρατιωτικό επίπεδο - μετά και από σχετική εισήγηση του υπουργείουΕθνικής Αμυνας και ειδικότερα του ΓΕΕΘΑ - με την αποστολή πυρομαχικών στις κουρδικές δυνάμεις».
Όπως διευκρινίστηκε από στρατιωτικές πηγές, πρόκειται για κατασχεθέντα στην Ελλάδα φορτία πυρομαχικών για όπλα ανατολικού τύπου (βλ. τυφέκια «Καλάσνικοφ»), καθώς τέτοιου είδους οπλισμό φέρουν οι κουρδικές δυνάμεις. Προχωρά έτσι και η στρατιωτική συμπαράταξη της χώρας (κατ' επιλογήν της ντόπιας αστικής τάξης) με τις ΗΠΑ και άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα και χώρες - συμμάχους τους στη νέα ιμπεριαλιστική επέμβασή τους στην αραβική χερσόνησο.
Επέμβαση που γίνεται στο όνομα της καταπολέμησης των «τζιχαντιστών», όταν είναι οι ίδιες δυνάμεις (με τις οποίες συμπαρατάσσεται τώρα η ελληνική κυβέρνηση) που το προηγούμενο
διάστημα είχαν πρωταγωνιστήσει στη δημιουργία, τον εξοπλισμό και τη χρηματοδότησή τους σε Λιβύη και Συρία.
«Ισλαμικό Κράτος» και «τζιχαντιστές» αποτελούνται από δυνάμεις που στηρίχτηκαν και εξοπλίστηκαν από ΗΠΑ - ΝΑΤΟ - ΕΕ για να προωθήσουν τα γεωπολιτικά τους σχέδια σε Ιράκ, Συρία, Λιβύη και αλλού και σήμερα αξιοποιούνται ως πρόσχημα νέων επεμβάσεων και πολέμων σε μια σημαντικότατη γεωστρατηγικά ζώνη, προκειμένου ο ευρωατλαντικός άξονας να ενισχύσει τον πολιτικό - στρατιωτικό του ρόλο, να ανασυνθέσει προς όφελός του τις ισορροπίες στην περιοχή, να κερδίσει έδαφος σε βάρος των ανταγωνιστών του. Προσπάθεια που περιλαμβάνει σχεδιασμούς ακόμα για αλλαγές συνόρων, π.χ. στο Ιράκ και τη Συρία, γεγονός που αν συμβεί θα πυροδοτήσει συνολικότερες ανακατατάξεις στην περιοχή.

Φόβοι για ντόμινο εξελίξεων

Ο ελληνικός λαός, κατ' επιλογήν της κυβέρνησης και ουσιαστικά των κυρίαρχων τμημάτων της ντόπιας αστικής τάξης, εμπλέκεται βαθύτερα στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς στην ευρύτερη περιοχή, οι οποίοι μπορεί να αποτελέσουν αιτία για ντόμινο εξελίξεων, καθώς και για πιο γενικευμένες πολεμικές συγκρούσεις.
Οι ανακοινώσεις, για αποστολή στρατιωτικού εξοπλισμού σε κουρδικές δυνάμεις, έρχονται σε συνέχεια της αναβάθμισης της στρατιωτικής συνεργασίας Ελλάδας - Ισραήλ, στο πλαίσιο και του ανταγωνισμού της ελληνικής αστικής τάξης με την τουρκική, περιπλέκοντας παραπέρα το κουβάρι σε μια περιοχή που συνδέεται άμεσα με τους στρατηγικούς σχεδιασμούς της Τουρκίας, αλλά και τις εξελίξεις στο εσωτερικό της.
Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις που έκανε αργά το βράδυ της Παρασκευής από τη Νέα Υόρκη, μετά την τριμερή συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου, ο Ευ. Βενιζέλος,σχετικά με τη συμμετοχή της Ελλάδας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις σε Ιράκ - Συρία: «Είναι εθελοντική η συμμετοχή αυτή. Αλλά αντιλαμβάνεστε ότι για το διεθνή και περιφερειακό συσχετισμό δυνάμεων, για την αξιοπιστία της Ελλάδας, για την προστασία των εθνικών συμφερόντων, για να έχουμε ισχυρή θέση στο Κυπριακό, στα Ελληνοτουρκικά, για να μπορούμε να προστατεύσουμε δικά μας θέματα, τα οποία είναι πάντα στον πυρήνα της πολιτικής μας, πρέπει να έχουμε διεθνή αξιοπιστία»...

«Στόχοι κοινού ενδιαφέροντος με τις ΗΠΑ»

Οπωσδήποτε δεν περνά απαρατήρητο και το γεγονός ότι μία μόλις μέρα μετά την ανακοίνωση του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών για τη συμμετοχή της Ελλάδας και στο στρατιωτικό σκέλος των ιμπεριαλιστικών επιχειρήσεων, στην Αθήνα βρέθηκε για «επίσημη επίσκεψη» ο βοηθός υπουργός Αμυνας των ΗΠΑ (US Secretary of the Army) John M. McHugh, ο οποίος συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό Αντ. Σαμαρά, την αναπληρωτή υπουργό Αμυνας Φώφη Γεννηματά και τους αρχηγούς των τεσσάρων Επιτελείων (ΓΕΕΘΑ, ΓΕΑ, ΓΕΝ, ΓΕΣ).
Στις συναντήσεις αυτές δόθηκε ευκαιρία στους κυβερνητικούς παράγοντες να επαναλάβουν τη χιλιοειπωμένη, τελευταία, θεωρία περί του «παράγοντα σταθερότητας» που αποτελεί η χώρα, «προπύργιο ασφάλειας» του ΝΑΤΟ και της ΕΕ απέναντι σε ένα «τόξο αστάθειας» που ξεκινά από τη Μαύρη Θάλασσα και περνά από τη Μέση Ανατολή ως τη Βόρεια Αφρική.
Ενδεικτικά είναι όσα είπε στον Αμερικανό η Φ. Γεννηματά: «Η άνοδος των εξτρεμιστών ισλαμιστών, η συνολική κατάσταση στη Συρία και το Ιράκ, αλλά και η αδυναμία συγκρότησης βιώσιμης κυβέρνησης στη Λιβύη δημιουργούν εστίες πολέμου και ανθρωπιστικών κρίσεων. Η συνεχιζόμενη κρίσιμη κατάσταση στην Παλαιστίνη επιτείνει το πρόβλημα (...) Σε όλα αυτά έχει προστεθεί και το τεράστιο πρόβλημα της Ουκρανίας. (...) Σε αυτό το κρίσιμο περιβάλλον, η Ελλάδα έχει εξαιρετικές σχέσεις τόσο με την Ουκρανία, όσο και με τη Ρωσία. Τόσο με το Ισραήλ, όσο και με τα αραβικά κράτη. Μια χώρα, με ηγετικές δυνατότητες, αλλά όχι ηγεμονικές βλέψεις στα Βαλκάνια. Η γεωστρατηγική θέση της Ελλάδας την καθιστά ένα σημαντικό σύμμαχο για την προώθηση της ειρήνης, της σταθερότητας και της ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο και για την επίτευξη σημαντικών στόχων κοινού ενδιαφέροντος στην ευρύτερη περιοχή».

Χαρακτηριστική η στάση του ΣΥΡΙΖΑ

Μ' αυτά και μ' άλλα, η συγκυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει τεράστιες ευθύνες για την εμπλοκή της χώρας σ' αυτούς τους επικίνδυνους σχεδιασμούς, που όχι μόνο δεν υπηρετούν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, αλλά επιπλέον τον εκθέτουν στον κίνδυνο νέων περιφερειακών συγκρούσεων, ακόμη και ενός πιο γενικευμένου πολέμου.
Ωστόσο, δεν είναι η μόνη. Τεράστιες είναι και οι ευθύνες της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, αφού πρώτα σιώπησε εκκωφαντικά τις δυο πρώτες μέρες από τη δημοσιοποίηση της είδησης περί αποστολής πυρομαχικών από την κυβέρνηση, εδέησε μόλις την Παρασκευή να εκδώσει μια ανακοίνωση ...«περιβόλι», όπου αναρωτιέται αν αυτή η απόφαση «εντάσσεται σε κάποια στρατηγική της Ελλάδας για τη διασφάλιση των συμφερόντων της χώρας, την ενίσχυση του διεθνούς της ρόλου»! Σε αυτά τα πλαίσια, μάλιστα, όχι μόνο δεν εναντιώνεται στη στρατιωτική εμπλοκή, αλλά διερωτάται γιατί στέλνονται πυρομαχικά μόνο στους Κούρδους του Ιράκ και όχι και σε αυτούς της Συρίας! Την ίδια ώρα που στο κείμενο του ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει ούτε μία γραμμή όπου να εκφράζεται, σαφώς και αναντίρρητα, η εναντίωσή του στην εμπλοκή της χώρας στην πολύ επικίνδυνη αυτή υπόθεση, η ανακοίνωσή του «γκρινιάζει» ότι οι πρωτοβουλίες της Ελλάδας δεν πρέπει να περιορίζονται μόνο στο στρατιωτικό, αλλά να αφορούν και το διπλωματικό πεδίο...
Η Κουμουνδούρου φρόντισε να διαμηνύσει, έτσι, τόσο στην ελληνική αστική τάξη, όσο και στον ευρωατλαντικό άξονα ότι δεν αμφισβητεί τη συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, ούτε καν από τη θέση της αντιπολίτευσης, πόσο μάλλον ως κυβέρνηση της «Αριστεράς», γι' αυτό και περιορίστηκε να ψελλίσει επιμέρους ...παρατηρήσεις κι αυτές μάλιστα με γνώμονα την «ενίσχυση του διεθνούς ρόλου»...
Άλλωστε, λίγες μέρες νωρίτερα είχαν προηγηθεί οι διαβεβαιώσεις του Αλ. Τσίπρα από τη ΔΕΘ ότι δεν αποτελεί προτεραιότητα μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ το ζήτημα της στάσης της χώρας απέναντι στο ΝΑΤΟ! Η διαβεβαίωσή του αυτή προς τη λυκοσυμμαχία ήρθε μέσα σε συνθήκες όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων, με ορατά τα σύννεφα μιας πιο γενικευμένης ιμπεριαλιστικής σύγκρουσης.
Τι σημαίνει πρακτικά; Ότι η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα συνεχίζει να λειτουργεί με βάση τις λεγόμενες συμβατικές συμμαχικές υποχρεώσεις της χώρας: Συμμετοχή σε στρατιωτικές αποστολές, διατήρηση στρατιωτικών βάσεων, άμεση ή έμμεση υποστήριξη επεμβάσεων, ΝΑΤΟικοί εξοπλισμοί κλπ.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, σε ερώτηση που του έγινε στη ΔΕΘ για το αν ο ΣΥΡΙΖΑ απευθύνεται και σε δυνάμεις που έχουν ως θέση την αποδέσμευση από ΕΕ και ΝΑΤΟ, ο Τσίπρας απάντησε λίγο - πολύ ότι όποιος δεν στρατεύεται «άνευ όρων» με τον ΣΥΡΙΖΑ, για να στηρίξει την αλλαγή κυβέρνησης, και θέτει τέτοια ζητήματα (που σύμφωνα με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι της στιγμής) «κάνει κακό στον εαυτό του και το λαϊκό κίνημα»...

***

Οι εξελίξεις και η στάση τόσο της συγκυβέρνησης όσο και του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνουν την αναγκαιότητα του καλέσματος που απηύθυνε το ΚΚΕ, με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ, σε απάντηση της κυβερνητικής απόφασης για στρατιωτική συμμετοχή στην ιμπεριαλιστική επέμβαση:
«Ο ελληνικός λαός και η νεολαία χρειάζεται να δυναμώσουν την πάλη τους ενάντια στην εμπλοκή της Ελλάδας στα ιμπεριαλιστικά πολεμικά σχέδια, για την έξοδο της χώρας από το ΝΑΤΟ και τους άλλους οργανισμούς που αιματοκυλούν τους λαούς για τα συμφέροντα του κεφαλαίου».
Δεν φτάνει να λέμε ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ αν δεν αγωνιζόμαστε κατά του εχθρού της ειρήνης.

Δεν μπορούμε να τους σταματήσουμε αν δε συγκρουστούμε μαζί τους.

Δεν μπορούμε να νικήσουμε αν δεν τους ανατρέψουμε.